Neomisin Sülfatın Farmakolojisi, Klinik Uygulamaları ve Toksikolojik Profiline Dair Kapsamlı Araştırma Raporu

1. Giriş: Tarihsel Gelişim ve Sınıflandırma

Antibiyotik çağının şafağında, Streptomisin’in keşfinden kısa bir süre sonra, bilim dünyası Gram-negatif bakterilere karşı etkili yeni ajanların arayışına girmiştir. Bu arayışın en önemli meyvelerinden biri, 1949 yılında mikrobiyolog Selman Waksman ve öğrencisi Hubert Lechevalier tarafından Rutgers Üniversitesi’nde izole edilen Neomisin olmuştur.¹ Streptomyces fradiae isimli aktinobakteriden elde edilen bu bileşik, geniş spektrumlu aktivitesiyle tıp dünyasında hızla yer edinmiş ve 1952 yılında tıbbi kullanım onayı almıştır.¹ Aminoglikozid sınıfına dahil olan neomisin, kimyasal yapısı itibarıyla glikozidik bağlarla birbirine bağlanmış iki veya daha fazla amino şeker içeren kompleks bir moleküldür.¹

Neomisin, aminoglikozid ailesi içerisinde 4,5-disübstitüe 2-deoksistreptamin grubunda yer alır. Bu yapısal sınıflandırma, gentamisin veya tobramisin gibi 4,6-disübstitüe grubundan farklılaşmasını sağlar ve ribozomal bağlanma dinamiklerinde kendine özgü özellikler sergilemesine neden olur.² Tarihsel süreçte neomisin, güçlü bakterisidal (bakteri öldürücü) etkisiyle öne çıksa da, sistemik uygulamalarda karşılaşılan ciddi nefrotoksisite (böbrek hasarı) ve ototoksisite (işitme kaybı) profili, ilacın kullanım alanlarını zamanla sınırlandırmıştır.³ Günümüz modern tıbbında neomisin, parenteral (damar yoluyla) kullanımdan ziyade, gastrointestinal sistemde lokal etki sağlamak amacıyla oral yolla veya dermatolojik, oftalmik ve otik (kulak) enfeksiyonların tedavisinde topikal ajan olarak konumlandırılmıştır.³

Bu rapor, neomisinin kimyasal yapısından moleküler etki mekanizmasına, klinik kullanım protokollerinden direnç gelişimine ve toksikolojik risklerine kadar tüm yönlerini derinlemesine inceleyerek, sağlık profesyonelleri ve araştırmacılar için eksiksiz bir kaynak oluşturmayı amaçlamaktadır.

2. Fizikokimyasal Özellikler ve Yapısal Analiz

Neomisin sülfat, farmasötik preparatlarda genellikle beyaz kristal toz formunda bulunur, suda kolayca çözünür ve higroskopik (nem çekici) özellik gösterir.⁵ Ancak “neomisin” terimi tek bir molekülü değil, biyosentetik süreç sonucunda oluşan ve yapısal olarak birbirine çok yakın bileşenlerden oluşan bir kompleksi ifade eder.

2.1 Neomisin Kompleksinin Bileşenleri: B ve C İzomerleri

Standart farmasötik neomisin, esas olarak Neomisin B ve Neomisin C’nin bir karışımıdır ve eser miktarda Neomisin A (neamin) içerir.⁶ Bu bileşenlerin oranları ve biyolojik aktiviteleri, ilacın genel potansiyelini belirleyen kritik faktörlerdir.

Neomisin B, diğer adıyla framisetin, kompleksin en aktif bileşenidir ve antibakteriyel etkinliğin büyük kısmından sorumludur.⁷ Neomisin C ise Neomisin B’nin bir stereoizomeridir. Bu iki molekül arasındaki temel fark, amino şeker halkasındaki (Halka V) aminometil grubunun konfigürasyonundaki değişikliktir. Yapılan kromatografik ve mikrobiyolojik analizler, Neomisin C’nin antibakteriyel potansiyelinin Neomisin B’ye kıyasla önemli ölçüde düşük olduğunu ortaya koymuştur.⁹ Özellikle Staphylococcus epidermidis suşlarına karşı yapılan in vitro çalışmalarda, Neomisin C’nin aktivitesinin Neomisin B’nin sadece %50’si kadar olduğu saptanmıştır.⁹ Daha çarpıcı olarak, Staphylococcus aureus üzerindeki etkisi incelendiğinde, bu oranın üçte bire (1/3) kadar düştüğü rapor edilmiştir.⁹

Tablo 1: Neomisin Bileşenlerinin Karşılaştırmalı Analizi

Bu veriler ışığında, farmasötik üretimde Neomisin B oranının yüksek tutulması, ilacın terapötik indeksini korumak adına hayati önem taşır. Eğer bir preparat yüksek oranda Neomisin C içerirse, aynı antibakteriyel etkiyi sağlamak için gereken doz artacak, bu da hastanın maruz kaldığı toplam ilaç yükünü ve dolayısıyla doza bağlı toksisite riskini artıracaktır.¹⁰

2.2 Moleküler Mimari ve Stabilite

Neomisin molekülü, merkezi bir 2-deoksistreptamin halkasına (Halka II) 4. ve 5. pozisyonlardan bağlanan amino şekerlerden oluşur.² Neamin (Neomisin A) kısmı, iki molekülün (Neomisin B ve C) birleşmesini sağlayan bir köprü vazifesi görür.⁸ Bu yapı, ilacın bakteriyel ribozoma bağlanma afinitesini belirleyen temel unsurdur. Molekülün çok sayıda amino ve hidroksil grubu içermesi, onu yüksek derecede polar yapar ve lipid membranlardan geçişini zorlaştırır; bu durum ilacın oral yoldan emiliminin neden bu kadar düşük olduğunu (sistemik dolaşıma %3’ten az geçiş) kimyasal düzeyde açıklar.¹¹ Ayrıca bu polar yapı, ilacın kan-beyin bariyerini geçmesini de engeller, ancak enflamasyon durumunda meningeal geçirgenlik artabilir.

3. Moleküler Etki Mekanizması

Neomisin, bakterisidal etkisini protein sentezini geri dönüşümsüz olarak inhibe ederek gösterir. Bu inhibisyon, ilacın bakteriyel ribozomun spesifik bölgelerine yüksek afinite ile bağlanması sonucu gerçekleşir.

3.1 Ribozomal Hedefleme ve A-Bölgesi Etkileşimi

Neomisinin birincil moleküler hedefi, bakteriyel ribozomun 30S alt biriminde bulunan 16S rRNA’dır.⁴ İlaç, özellikle aminoasil-tRNA’nın bağlandığı “A-bölgesi”ne (A-site) yerleşir.¹² Yapısal biyoloji çalışmaları, neomisinin Halka I yapısının, 16S rRNA sarmalındaki Guanin-1491 (G1491) ile istiflenme (stacking) etkileşimine girdiğini ve Adenin-1408 (A1408) nükleotidinin Watson-Crick yüzü ile doğrudan hidrojen bağları kurduğunu göstermiştir.²

Bu bağlanma, ribozomun yapısında kritik bir konformasyonel değişikliğe yol açar. Normal şartlarda ribozom, sadece mRNA kodonu ile tRNA antikodonu tam eşleştiğinde “kapalı” konuma geçer ve protein sentezine izin verir. Ancak neomisin bağlandığında, ribozomu yapay olarak bu “kapalı” veya “onaylanmış” konformasyonda kilitler.¹⁵ Bu durum, ribozomun seçiciliğini kaybetmesine neden olur.

3.2 Yanlış Kodlama (Mistranslation) ve Translokasyon Blokajı

Neomisinin ribozom üzerindeki etkisi iki temel felaket senaryosunu tetikler:

1. Genetik Kodun Yanlış Okunması: Ribozomun seçiciliğini kaybetmesi sonucu, mRNA üzerindeki kodonla eşleşmeyen yanlış aminoasil-tRNA’lar kabul edilir. Bu durum, sentezlenen protein zincirine yanlış amino asitlerin eklenmesine yol açar.⁴ Sonuç olarak, işlevsiz, yanlış katlanmış veya toksik proteinler üretilir. Bu hatalı proteinler bakteriyel hücre zarının yapısına katılarak membran bütünlüğünü bozar ve hücre içi içeriğin dışarı sızmasına neden olur.¹⁷
2. Translokasyonun Durdurulması: Neomisin, peptid zincirinin uzama (elongasyon) evresinde ribozomun mRNA üzerinde ilerlemesini (translokasyon) fiziksel olarak engeller.⁴ Peptid sentezinin başlangıç aşamaları gerçekleşse bile, uzama süreci sekteye uğrar ve protein sentezi tamamen durur.

3.3 Bakterisidal Nitelik ve Diğer Hedefler

Neomisin, sadece bakterilerin büyümesini durduran (bakteriyostatik) tetrasiklinlerin aksine, bakteriyi doğrudan öldüren (bakterisidal) bir ajandır.¹⁶ Bu bakterisidal etki, hatalı protein üretiminin neden olduğu membran hasarı ve oksidatif stresin birleşimiyle açıklanır. Ayrıca neomisin, RNA duplekslerine yüksek afinite ile bağlanmanın yanı sıra, tripleks DNA yapılarının termal stabilizasyonunu indükleyebilme yeteneğine de sahiptir.¹⁹ Bu özellik, ilacın nükleik asit metabolizmasına ribozom dışı mekanizmalarla da müdahale edebileceğini düşündürmektedir.

4. Direnç Mekanizmaları ve Mikrobiyolojik Spektrum

Neomisinin yaygın kullanımı, bakterilerin hayatta kalmak için çeşitli direnç mekanizmaları geliştirmesine yol açmıştır. Bu mekanizmalar, ilacın hedef bölgeye ulaşmasını engellemek veya ilacı etkisiz hale getirmek üzerine kuruludur.

4.1 Aminoglikozid Modifiye Edici Enzimler (AME’ler)

Direncin en yaygın ve klinik açıdan en önemli mekanizması, bakterilerin plazmidler aracılığıyla AME’leri kodlayan genleri edinmesidir. Bu enzimler, neomisin molekülü üzerindeki hidroksil veya amino gruplarını kimyasal olarak değiştirerek ribozoma bağlanmasını engeller.²⁰ Üç ana enzim sınıfı mevcuttur:

• Aminoglikozid Asetiltransferazlar (AAC): Bu enzimler, asetil-CoA’dan bir asetil grubunu antibiyotik molekülüne aktarır. Örneğin, AAC(6′) enzimi, neomisinin 6′ pozisyonundaki amino grubunu asetilleyerek ilacın 16S rRNA’ya afinitesini dramatik şekilde düşürür.²¹
• Aminoglikozid Fosfotransferazlar (APH): ATP’den bir fosfat grubunu antibiyotiğin hidroksil gruplarına transfer ederler. Neomisin, APH(3′) gibi spesifik enzimler için bir substrattır ve fosforilasyon sonucu etkisiz hale gelir.²⁰
• Aminoglikozid Nükleotidiltransferazlar (ANT): İlacı adenilleyerek inaktive ederler.¹³

Bazı dirençli suşlar, bifonksiyonel enzimler (örneğin AAC(6′)/APH(2″)) üreterek neomisin, gentamisin ve tobramisin gibi birden fazla aminoglikozide aynı anda direnç kazanabilirler.²¹

4.2 Ribozomal Metilasyon ve Hedef Değişimi

Son yıllarda artan bir endişe kaynağı, 16S rRNA metiltransferaz (RMTase) enzimlerinin yayılmasıdır. Bu enzimler, ribozomun ilaç bağlanma cebindeki spesifik nükleotidleri (örneğin G1405 veya A1408) metilleyerek neomisinin bağlanmasını fiziksel olarak imkansız kılar.²⁰ Bu mekanizma, genellikle yüksek düzeyde pan-aminoglikozid direnci ile sonuçlanır.

4.3 Dışa Atım (Efflux) Pompaları ve Geçirgenlik Azalması

Bakteriler, hücre içine giren neomisini aktif olarak dışarı pompalayan efluks sistemlerini (örneğin MexXY-OprM) aşırı eksprese edebilirler.²⁰ Ayrıca, hücre duvarı yapısındaki değişiklikler veya porin proteinlerindeki mutasyonlar, büyük ve yüklü neomisin molekülünün periplazmik boşluğa girişini zorlaştırabilir.

5. Farmakokinetik Profil ve Emilim Dinamiği

Neomisinin klinik kullanım alanlarını belirleyen en önemli faktör, ilacın kendine has farmakokinetik profilidir. Yüksek polaritesi nedeniyle, vücut membranlarından geçişi oldukça sınırlıdır.

5.1 Absorpsiyon (Emilim)

• Oral Uygulama: Neomisin, oral yolla alındığında gastrointestinal sistemden çok zayıf emilir. Alınan dozun yaklaşık %97’si emilmeden bağırsak lümeninde kalır ve dışkı ile atılır.³ Sağlıklı bireylerde sistemik dolaşıma geçen miktar %3 civarındadır. Ancak bu “zayıf” emilim, ilacın hepatik ensefalopati ve bağırsak sterilizasyonu gibi endikasyonlarda kullanılmasının temel mantığını oluşturur; ilaç sistemik yan etki yaratmadan bağırsak lümeninde yüksek konsantrasyonlara ulaşabilir.¹⁶
• Kritik Uyarı: Enflamatuar bağırsak hastalığı, ülseratif kolit veya gastrointestinal mukozal bütünlüğün bozulduğu durumlarda sistemik emilim önemli ölçüde artabilir.²⁵ Bu hastalarda oral kullanım, parenteral uygulama kadar yüksek toksisite riski taşıyabilir.
• Topikal ve Perkütanöz Emilim: Sağlam deri üzerine uygulandığında emilim minimaldir. Ancak geniş yanık yüzeyleri, derin yaralar, ülserasyonlar veya cerrahi irigasyon (vücut boşluklarının yıkanması) durumlarında neomisin hızla ve yüksek miktarlarda sistemik dolaşıma geçebilir.²⁶ Bu tür kontrolsüz emilimler, geçmişte bildirilen sağırlık ve böbrek yetmezliği vakalarının başlıca nedenidir.³

5.2 Dağılım ve Eliminasyon

Sistemik dolaşıma giren neomisin, plazma proteinlerine düşük oranda bağlanır ve ekstraselüler sıvıya dağılır. İlacın en kritik farmakokinetik özelliği, belirli dokularda birikim eğilimidir: böbrek korteksi ve iç kulak perilenf sıvısı.³ Bu dokulardaki yarı ömrü, plazma yarı ömründen çok daha uzundur, bu da toksisitenin neden doz kesildikten sonra bile devam edebileceğini veya ortaya çıkabileceğini açıklar. Absorbe edilen fraksiyon, karaciğerde metabolize edilmez ve değişmeden böbrekler yoluyla (glomerüler filtrasyon) atılır.³ Böbrek fonksiyon bozukluğu olan hastalarda ilacın yarı ömrü uzar ve toksik birikim riski katlanarak artar.²⁷

6. Klinik Endikasyonlar ve Tedavi Protokolleri

Toksisite riskleri nedeniyle neomisin günümüzde sistemik enfeksiyonların (örneğin pnömoni veya sepsis) tedavisinde kullanılmaz. Kullanımı, ilacın emilmemesinden faydalanılan lokal durumlarla sınırlıdır.

6.1 Hepatik Ensefalopati (Hepatik Koma) Yönetimi

Hepatik ensefalopati (HE), karaciğer sirozu olan hastalarda, amonyak gibi nörotoksik maddelerin karaciğer tarafından temizlenememesi sonucu beyinde birikmesiyle oluşan nöropsikiyatrik bir sendromdur.

• Terapötik Mekanizma: Oral neomisin, bağırsak lümenindeki üreaz üreten bakterileri (örneğin Klebsiella, Proteus) baskılayarak ürenin amonyağa dönüşümünü azaltır.²⁸ Ayrıca, bağırsak mukozasında glutaminden amonyak üretimini inhibe ettiği de gösterilmiştir.²⁹
• Dozaj Protokolleri: Geçmişte günlük 4-12 gram gibi çok yüksek dozlar kullanılırken, güncel yaklaşımlar toksisiteyi azaltmak için daha düşük dozları önermektedir. Yetişkinlerde akut hepatik koma tedavisi için genellikle günde 4 defa, toplam 1 ila 3 gram dozunda ve en fazla 5-6 gün süreyle kullanımı önerilir.¹⁶
• Güncel Konumu: Neomisin, artık HE tedavisinde birinci basamak ilaç değildir. Rifaximin (daha az yan etkili, emilmeyen bir antibiyotik) ve Laktuloz (amonyak bağlayıcı laksatif), etkinlik ve güvenlik profillerinin üstünlüğü nedeniyle standart bakım haline gelmiştir.³¹ Neomisin, bu tedavilere yanıt vermeyen hastalarda alternatif veya ek tedavi olarak saklanmaktadır.

6.2 Preoperatif Bağırsak Hazırlığı

Kolorektal cerrahi öncesinde, cerrahi alan enfeksiyonlarını (SSI) önlemek amacıyla bağırsağın bakteriyel yükünü azaltmak için neomisin, eritromisin veya metronidazol ile kombine edilerek kullanılır.

• Nichols-Condon Protokolü: Bu klasik rejimde, ameliyattan önceki gün saat 13:00, 14:00 ve 23:00’te 1 gram Neomisin ve 1 gram Eritromisin baz oral yolla verilir.³³
• Kombinasyon Mantığı: Neomisin aerobik bakterilere (örneğin E. coli) karşı etkiliyken, eritromisin veya metronidazol anaerobik bakterilere (örneğin Bacteroides fragilis) karşı etkinlik sağlar. Günümüzde hasta toleransını artırmak için eritromisin yerine metronidazol (500 mg) kullanımı yaygınlaşmıştır.³³ Bu protokol, mekanik bağırsak temizliği (polietilen glikol vb.) ile birlikte uygulandığında enfeksiyon riskini anlamlı ölçüde düşürür.

6.3 Topikal ve Lokal Uygulamalar

• Oftalmik (Göz): Bakteriyel konjonktivit, keratit ve blefarit tedavisinde neomisin, polimiksin B ve kortikosteroidlerle (deksametazon veya hidrokortizon) kombine edilir. Tipik konsantrasyon gram veya mililitre başına 3.5 mg neomisin bazdır.³⁵ Kortikosteroid enflamasyonu baskılarken, antibiyotikler enfeksiyonu kontrol eder.
• Dermatolojik: Küçük kesikler, sıyrıklar ve yanıklarda enfeksiyonu önlemek için kullanılan “üçlü antibiyotik” merhemlerin (örneğin Neosporin) temel bileşenidir. Genellikle basitrasin ve polimiksin B ile kombine edilir.²⁶
• Otik (Kulak): Dış kulak yolu enfeksiyonlarında (otitis eksterna) süspansiyon veya solüsyon formunda kullanılır. Ancak, kulak zarı delik olan hastalarda kullanımı kesinlikle kontrendikedir.³⁸

7. Toksikoloji ve Güvenlik Profili

Neomisin, aminoglikozid ailesinin en nefrotoksik ve ototoksik üyesi olarak kabul edilir.³⁹ Terapötik penceresi dardır ve sistemik maruziyet durumunda ciddi organ hasarına yol açabilir.

7.1 Ototoksisite: İşitme Kaybı Riski

Neomisin kaynaklı işitme kaybı genellikle geri dönüşümsüzdür ve sensörinöral tiptedir.

• Patofizyoloji: İlaç, iç kulaktaki Corti organında bulunan tüy hücrelerini (hair cells) yok eder. Hasar genellikle yüksek frekanslı sesleri algılayan dış tüy hücrelerinde başlar ve zamanla iç tüy hücrelerine ilerler.⁴⁰ Hasta başlangıçta kulak çınlaması (tinnitus) hissedebilir veya tiz sesleri duymakta zorlanabilir.
• Perfore Kulak Zarı Tehlikesi: Amerikan Kulak Burun Boğaz ve Baş Boyun Cerrahisi Akademisi (AAO-HNS) kılavuzları, timpanik membranı (kulak zarı) delik olan veya ventilasyon tüpü takılı hastalarda neomisin içeren damlaların kullanımını kesinlikle önermemektedir.⁴² Bu durumda ilaç doğrudan orta kulağa geçer ve yuvarlak pencere (round window) yoluyla iç kulağa diffüze olarak koklear hasara neden olur.
• Fetal Risk: Neomisin plasentayı geçebilir ve gelişmekte olan fetüste tam ve geri dönüşsüz sağırlığa yol açabilir. Bu nedenle Gebelik Kategorisi D (insanlarda risk kanıtı var) olarak sınıflandırılır.⁴⁴

7.2 Nefrotoksisite: Akut Tübüler Nekroz

Oral kullanımda düşük emilim riski azaltsa da, birikim durumunda böbrek hasarı gelişebilir.

• Mekanizma: Neomisin, böbrek proksimal tübül hücrelerinde “megalin” reseptörleri aracılığıyla endositozla hücre içine alınır. Lizozomlarda biriken ilaç, fosfolipaz enzimlerini inhibe ederek fosfolipidoza ve nihayetinde hücre ölümüne (Akut Tübüler Nekroz – ATN) neden olur.³⁹
• Risk Faktörleri: Yaşlılık, dehidratasyon, mevcut böbrek hastalığı ve diğer nefrotoksik ilaçların (furosemid, sisplatin) eş zamanlı kullanımı riski artırır.¹⁶

7.3 Nöromusküler Blokaj

Nadir fakat potansiyel olarak ölümcül bir yan etki olan nöromusküler blokaj, solunum depresyonuna veya felce yol açabilir.

• Mekanizma: Neomisin, sinir-kas kavşağında asetilkolin salınımını pre-sinaptik olarak engeller ve post-sinaptik duyarlılığı azaltır. Ayrıca kalsiyum iyonlarının hücre içine girişini bloke eder.¹⁶
• Klinik Önem: Özellikle cerrahi sırasında periton boşluğuna neomisin uygulanan hastalarda veya Myastenia Gravis hastalarında bu risk belirgindir. Anestezide kullanılan kas gevşeticilerin etkisini uzatabilir.⁴⁸

7.4 Hipersensitivite: “Yılın Allerjeni”

Neomisin, güçlü bir kontakt duyarlılık (sensitizer) ajanıdır. Amerikan Kontakt Dermatit Derneği tarafından 2010 yılında “Yılın Allerjeni” seçilmiştir.⁴⁹

• Epidemiyoloji: Çalışmalar, genel popülasyonda ve dermatoloji hastalarında %2.1 ila %6.4 arasında değişen yüksek duyarlılık oranları göstermektedir.⁵¹ Kuzey Amerika’da oranlar Avrupa’ya göre daha yüksektir.
• Klinik Tablo: Tip IV gecikmiş aşırı duyarlılık reaksiyonu olarak ortaya çıkar. Uygulama bölgesinde egzama, kaşıntı, kızarıklık ve veziküller görülür. Neomisine alerjisi olan hastalar, gentamisin veya tobramisin gibi diğer aminoglikozidlere karşı da çapraz reaksiyon gösterebilir.²⁵

8. İlaç Etkileşimleri ve Klinik Yönetim

Neomisinin diğer ilaçlarla etkileşimi, hem farmakokinetik değişiklikleri hem de farmakodinamik sinerjileri kapsar. Aşağıdaki tablo, en kritik etkileşimleri özetlemektedir.

Tablo 2: Kritik İlaç Etkileşimleri ve Mekanizmaları

Digoksin Etkileşimi Üzerine Derinlemesine Analiz

Digoksin ile olan etkileşim özellikle dikkat çekicidir çünkü sistemik emilim gerektirmez. Yapılan çalışmalarda, tek doz neomisin (1-3 g) uygulamasının bile digoksinin serum konsantrasyonunu ve idrarla atılımını belirgin şekilde düşürdüğü gösterilmiştir.⁵³ Bu etki, ilacın verilme zamanından (yemekle veya yemekten sonra) bağımsızdır ve neomisin kesildikten sonra bile emilim profilinin normale dönmesi zaman alabilir. Bu nedenle, kronik digoksin kullanan hastalarda neomisin başlanacaksa yakın serum düzeyi takibi şarttır.⁵⁷

9. Sonuç ve Gelecek Perspektifi

Neomisin, modern tıbbın en eski antibiyotiklerinden biri olmasına rağmen, paradoksal bir konuma sahiptir. Bir yandan güçlü bakterisidal etkinliği ve düşük maliyeti ile cerrahi profilaksi ve lokal enfeksiyonlarda vazgeçilmez bir araç olmayı sürdürmekte, diğer yandan ise ciddi toksisite profili nedeniyle sistemik tedaviden tamamen dışlanmış durumdadır.

Hepatik ensefalopati tedavisinde Rifaximin’in yükselişi, neomisinin bu alandaki rolünü ikincil plana itmiştir. Rifaximin, neomisin benzeri lokal etki sağlarken, sistemik emiliminin yok denecek kadar az olması sayesinde ototoksisite ve nefrotoksisite risklerini elimine etmiştir.²⁸ Ayrıca, neomisinin yüksek kontakt dermatit prevelansı (“Yılın Allerjeni” unvanı), dermatologları ve cerrahları topikal uygulamalarda tekli antibiyotiklere (örneğin sadece basitrasin) veya alternatif ajanlara yönlendirmektedir.¹⁹

Gelecek perspektifinde, neomisinin en güçlü kalesi kolorektal cerrahi hazırlığı olmaya devam edecektir. Oral yolla alındığında sistemik yan etki oluşturmadan bağırsak lümenini sterilize edebilme yeteneği, onu bu alanda benzersiz kılmaktadır. Ancak artan antibiyotik direnci, bu eski ilacın da etkinliğini tehdit etmektedir. Dirençli suşların (özellikle RMTase üretenler) yayılmasını önlemek için, neomisin kullanımının akılcı ilaç prensipleri çerçevesinde, sadece gerekli endikasyonlarda ve uygun sürelerle sınırlandırılması, modern tıbbın bu emektar molekülünü korumak adına elzemdir.

Alıntılanan çalışmalar

1. erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://en.wikipedia.org/wiki/Neomycin#:~:text=Neomycin%20belongs%20to%20the%20aminoglycoside,sugars%20connected%20by%20glycosidic%20bonds.&text=Neomycin%20was%20discovered%20in%201949,for%20medical%20use%20in%201952.
2. Binding of neomycin-class aminoglycoside antibiotics to mutant ribosomes with alterations in the A site of 16S rRNA – PubMed, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/16569869/
3. Neomycin – LiverTox – NCBI Bookshelf – NIH, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK547874/
4. Neomycin – PubMed, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/32809438/
5. “Neomisin Antibiyotiği ve Özellikleri” makalesinin özeti — YaÖzet – Yandex, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://yandex.com.tr/yaozet/medicine/neomisin-antibiyotigi-ve-ozellikleri-id1-xKLnXYvh
6. neomycin | Ligand page | IUPHAR/BPS Guide to PHARMACOLOGY, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://www.guidetopharmacology.org/GRAC/LigandDisplayForward?tab=structure&ligandId=709
7. Neomycin | C23H46N6O13 | CID 8378 – PubChem – NIH, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://pubchem.ncbi.nlm.nih.gov/compound/Neomycin
8. erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://pubchem.ncbi.nlm.nih.gov/compound/Neomycin#:~:text=Neomycin%20B%2C%20also%20known%20as,neomycin%20B%20and%20C%20together.
9. The Neomycin Complex – TOKU-E, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://toku-e.com/the-neomycin-complex/
10. Antimicrobial Activity of Neomycin C Against – ASM Journals, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://journals.asm.org/doi/pdf/10.1128/am.22.6.1164-1165.1971
11. neomycin – Drug Summary – PDR.Net, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://www.pdr.net/drug-summary/Neomycin-Sulfate-neomycin-sulfate-819
12. Aminoglycosides: Perspectives on Mechanisms of Action and Resistance and Strategies to Counter Resistance | Antimicrobial Agents and Chemotherapy – ASM Journals, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://journals.asm.org/doi/10.1128/aac.44.12.3249-3256.2000
13. 16S Ribosomal RNA Methylation: Emerging Resistance Mechanism against Aminoglycosides | Clinical Infectious Diseases | Oxford Academic, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://academic.oup.com/cid/article/45/1/88/481913
14. Binding of Neomycin-Class Aminoglycoside Antibiotics to Mutant Ribosomes with Alterations in the A Site of 16S rRNA – PMC, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC1426975/
15. neomycin – The Comprehensive Antibiotic Resistance Database, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://card.mcmaster.ca/ontology/35924
16. Neomycin – StatPearls – NCBI Bookshelf – NIH, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK560603/
17. Aminoglycoside Resistance Rates, Phenotypes, and Mechanisms of Gram-Negative Bacteria from Infected Patients in Upper Egypt – Research journals, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://journals.plos.org/plosone/article?id=10.1371/journal.pone.0017224
18. What is the difference between bactericidal and bacteriostatic antibiotics in clinical practice?, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://www.droracle.ai/articles/316079/what-is-the-difference-between-bactericidal-and-bacteriostatic-antibiotics
19. Neomycin – Wikipedia, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://en.wikipedia.org/wiki/Neomycin
20. Mechanisms of Resistance to Aminoglycoside Antibiotics: Overview and Perspectives – NIH, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC4752126/
21. Effects of Altering Aminoglycoside Structures on Bacterial Resistance Enzyme Activities | Antimicrobial Agents and Chemotherapy – ASM Journals, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://journals.asm.org/doi/10.1128/aac.00312-11
22. Aminoglycoside resistance profile and structural architecture of the aminoglycoside acetyltransferase AAC(6′)-Im – Microbial Cell, erişim tarihi Kasım 18, 2025, http://microbialcell.com/researcharticles/aminoglycoside-resistance-profile-and-structural-architecture-of-the-aminoglycoside-acetyltransferase-aac6-im/
23. Aminoglycoside Modifying Enzymes – PMC – PubMed Central, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC2992599/
24. Overcoming Aminoglycoside Enzymatic Resistance: Design of Novel Antibiotics and Inhibitors – MDPI, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://www.mdpi.com/1420-3049/23/2/284
25. 3072028 This label may not be the latest approved by FDA. For current labeling information, please visit https, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://www.accessdata.fda.gov/drugsatfda_docs/label/2012/065010s002lbl.pdf
26. Neomycin Topical: MedlinePlus Drug Information, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://medlineplus.gov/druginfo/meds/a682274.html
27. Neomycin: Uses, Interactions, Mechanism of Action | DrugBank Online, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://go.drugbank.com/drugs/DB00994
28. Overt Hepatic Encephalopathy: Pharmacotherapy Review – University of Missouri School of Medicine, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://www.medicine.missouri.edu/sites/default/files/Overt%20Hepatic%20Encephalopathy%20Pharmacotherapy%20Review.pdf
29. Evidence-based approach to management of hepatic encephalopathy in adults – PMC, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC9099111/
30. Label: NEOMYCIN SULFATE tablet – DailyMed, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://dailymed.nlm.nih.gov/dailymed/lookup.cfm?setid=777dbfab-f83e-4738-ae1e-78619a9f82a7
31. Why do we use Lactulose and Rifaximin for Hepatic Encephalopathy? – AASLD, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://www.aasld.org/liver-fellow-network/core-series/why-series/why-do-we-use-lactulose-and-rifaximin-hepatic
32. What literature supports the use of low-dose rifaximin in patients with hepatic encephalopathy? | Drug Information Group | University of Illinois Chicago, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://dig.pharmacy.uic.edu/faqs/2023-2/august-2023-faqs/what-literature-supports-the-use-of-low-dose-rifaximin-in-patients-with-hepatic-encephalopathy/
33. Bowel Preparation before Elective Surgery – PMC – NIH, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC3747288/
34. Miralax And Antibiotics Preparation For Surgery, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://columbiasurgery.org/colorectal/miralax-and-antibiotics-preparation-surgery
35. Neomycin and Polymyxin B Sulfates and Dexamethasone Ophthalmic Ointment – DailyMed, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://dailymed.nlm.nih.gov/dailymed/fda/fdaDrugXsl.cfm?setid=7f2e3c46-9f39-45e7-99a9-64cc4f6f649d
36. Maxitrol, Dexasporin (dexamethasone/neomycin/polymyxin) dosing, indications, interactions, adverse effects, and more. – Medscape Reference, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://reference.medscape.com/drug/maxitrol-dexasporin-dexamethasone-neomycin-polymyxin-343527
37. NEOSPORIN® Ophthalmic Ointment Sterile (neomycin and polymyxin B sulfates and bacitracin zinc – accessdata.fda.gov, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://www.accessdata.fda.gov/drugsatfda_docs/label/2004/50417slr011_neosporin_lbl.pdf
38. Neomycin, polymyxin b, and hydrocortisone (otic route) – Side effects & dosage – Mayo Clinic, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://www.mayoclinic.org/drugs-supplements/neomycin-polymyxin-b-and-hydrocortisone-otic-route/description/drg-20062295
39. Overview of Antibiotic-Induced Nephrotoxicity – PMC – NIH, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC10658282/
40. Neomycin and Polymyxin B Sulfates and Hydrocortisone Otic Solution, USP (Sterile), erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://pi.bausch.com/globalassets/pdf/PackageInserts/Pharma/Rx-Generics/Neomycin-and-PolymyxinB-Sulfates-and-Hydrocortisone-Otic-Solution.pdf
41. Drug-Induced Ototoxicity – Ear, Nose, and Throat Disorders – Merck Manuals, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://www.merckmanuals.com/professional/ear-nose-and-throat-disorders/inner-ear-disorders/drug-induced-ototoxicity
42. Review article: Topical antibiotic treatments for acute otitis externa: Emergency care guidelines from an ear, nose and throat perspective – PMC – NIH, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC9293151/
43. Acute Otitis Externa: Danger of Using Ototoxic Topical Drops – AAO-HNS Bulletin, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://bulletin.entnet.org/home/article/21246052/acute-otitis-externa-danger-of-using-ototoxic-topical-drops
44. Neomycin Use During Pregnancy – Drugs.com, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://www.drugs.com/pregnancy/neomycin.html
45. neomycin/polymyxin B/ bacitracin/pramoxine (OTC) – Medscape Reference, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://reference.medscape.com/drug/neosporin-plus-pain-relief-ointment-tribiozene-ointment-neomycin-polymyxin-b-bacitracin-pramoxine-999349
46. The Risk and Clinical Implications of Antibiotic-Associated Acute Kidney Injury: A Review of the Clinical Data for Agents with Signals from the Food and Drug Administration’s Adverse Event Reporting System (FAERS) Database – MDPI, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://www.mdpi.com/2079-6382/11/10/1367
47. Drug-Induced Acute Kidney Injury – PMC – NIH, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC9435983/
48. Interaction of Neuromuscular Blocking Effects of Neomycin and Polymyxin B – PubMed, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/219730/
49. (PDF) American Contact Dermatitis Society Allergens of the Year 2000 to 2020, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://www.researchgate.net/publication/340921466_American_Contact_Dermatitis_Society_Allergens_of_the_Year_2000_to_2020
50. Allergen of the Year – Wikipedia, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://en.wikipedia.org/wiki/Allergen_of_the_Year
51. Understanding Neomycin-Induced Contact Allergy – Dermatology Times, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://www.dermatologytimes.com/view/understanding-neomycin-induced-contact-allergy
52. Prevalence of Contact Allergy to Neomycin in Dermatitis Patients: A Systematic Review and Meta-Analysis – PubMed, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/?term=40107276
53. Inhibition of digoxin absorption by neomycin – JoVE Visualize, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://visualize.jove.com/950089
54. The Relationship Among Intestinal Bacteria, Vitamin K and Response of Vitamin K Antagonist: A Review of Evidence and Potential Mechanism – Frontiers, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://www.frontiersin.org/journals/medicine/articles/10.3389/fmed.2022.829304/full
55. Furosemide and neomycin Interactions – Drugs.com, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://www.drugs.com/drug-interactions/furosemide-with-neomycin-1146-0-1701-0.html?professional=1
56. Loop Diuretics – StatPearls – NCBI Bookshelf, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK546656/
57. Pharmacokinetic interactions with digoxin – PubMed, erişim tarihi Kasım 18, 2025, https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/3056649/