Paz. Nis 19th, 2026

PLAN.

         1. Əlavə yarımqrup elementləri haqqında qısa məlumat.

         2. I B yarımqrup elementləri: Cu, Ag, Au.

         3. II B yarımqrup elementləri: Zn, Cd, Hg.

         4. VI B yarımqrup elementləri: Cr, Mo, W.

         5. VII B yarımqrup elementləri: Mn, Tc, Re.

                                                  ƏDƏBİYYAT

     1. Ş. Musayev və b. Ümumi kimya. I hissə. “Maarif” nəşr, Bakı. 1999.

     2. Ə. Əliyev və b. Ümumi və qeyri-üzvi kimya. “Maarif” nəşr, Bakı.

        1997.

     3. Z. Qarayev. Qeyri-üzvi kimya. “Maarif”, nəşr, Bakı. 1993.

     4. Kimya vəsaiti. Bakı. 1993.

     5. R. Mustafayev, L. Quliyeva. Qeyri-üzvi birləşmələrin kimyəvi

        xassələri. Bakı.  2015. 

     6. V.  Abbаsоv  və  b.,  Kimyа. Bакı,  2015.

     7. V. Abbasov və b., Ümumi kimyanın əsasları. bakı, 2010.

     8. I. U. Lətifov   və b.    «Kimya».     Bakı,   2003.

                             Bu elementlərə həmçinin d elementlər də deyilir.

           Dövri sistemdə onların sayı  35 – dir. Onların sıra nömrəsi artdıqca, axırdan əvvəlki d-orbitalında elektronların sayı artır.

 Hər  d-elementindən əvvəl  ya s, ya da p –elementlər yerləşir.

Dövrlərdə solda sağa onların atom radiusu kiçilir,

qruplarda isə, əksinə böyüyür.

Bu elementlərin hamısı metaldır və oksidləşmə dərəcələri böyük olduğundan onlar müxtəlif kompleks birləşmələrin əmələ gəlməsində s və d elektronları vasitəsilə iştirak edirlər.

Zn yarımqrup elementlərdə d-valent elektronları olmadığından onlar müstəsnadır.

Oksidləşmə dərəcəsi aşağı olanlar─ reduksiyaedici (məsələn: Te+2), yuxarı olanlar (məs. Cr+6, Mn+7) isə, güclü oksidləşdiricidirlər.

D- elementlər bir- biri ilə birləşmə əmələ gətirirlər.

Belə birləşmələr xlasterlər adlanır.

I B    YARIMQRUP     ELEMENTLƏRI:

  Bura daxildir: Cu, Ag, Au.

 Xarıcı təbəqədə 1, xaricdən əvvəlki təbəqədə 18 elektron olur:

 (n-1) s2 p6 d10   ns1.

Cu  üçün +2,    Ag üçün +1, Au üçün +3 oksidləşmə dərəcəsi xarakterikdir.

Bu ionların elektrona qohumluğu yüksəkdir.

Təbiətdə sərbəst, eələcə də birləşmələr halda:

Cu2S  (xalkozin), CuFeS2 (xalkopirit),  (CuOH)2CO3 (malaxit), Ag2S (argentit),  AgCl (xlorargirit), AgBr (bromargirit),

 Au- əsasən sərbəst halda rast gəlir.

Əsasən pirometallurgiya, eləcə də hidrometallurgiya üsulu üzrə alınır.

Cu- elektronikada, ərintiləri- aviasiyada, maşınqayırmada istifadə edilir.

 Ən geniş istifadə edilən ərintisi ─ latun və tuncdur.

Al ilə ərintisi olan Al-tuncu (90-95% Cu və 10-5% Al) geniş işlədilir.

Xassələri: Cu─ qırmızımtıl, Ag- ağ, Au- sarı metaldır. Elektriki yaxşı keçirirlər :

Cu-   :  Cu2O  və    CuO   əmələ gətirir.  (CuO─ 400-5000-də, Cu2O isə 11000C-də),     CuO və Cu(OH)2    amfoter   birləşmələrdir.

Cu(OH)2─ oksidləşdirici xassəyə malikdir, aldehidləri turşuya oksidləşdirir.

         Ag və Au- oksidlərini dolayı yolla alırlar.

         Ag 2O ─ ammonyaklı suda həll olur:

         [Ag(NH3)2]OH    ─    aldehidlərlə “Gümüş – güzgü” reaksiyasına girir.

         Cu oksigenin iştirakı ilə  duru HCl və H2SO4 ilə təsirə girir.

Ag havada oksidləşir:

         Ag qabların qaralması məhz bununla əlaqədardır.

         Cu yarımqrupun bütün həll olan duzları zəhərlidir.

II  B      YARIMQRUP      ELEMENTLƏRI:

            Bura daxildir: Zn, Cd, Hg.

Xarici təbəqədə 2, xaricdən əvvəlki təbəqədə 18 elektron olur:

 (n-1) s2 p6 d10  ns2. Oksidləşmə dərəcələri  +2-dir, d-elektronları kimyəvi reaksiyalarda iştirak etmişdir.

         Zn və Cd – ancaq birləşmələr halında, Hg isə həmçinin sərbəst halda rast gəlir:  

          ZnS (sfalerit), ZnCO3, ZnSiO4, ZnO (sinkit), CdS, CdO, CdCO3, HgS (kinovar), HgO    və s.

         Bu metallar pirometalurgiya    və    elektrometalurgiya   üsulları ilə alınır.

         Zn ─ əsasən ərintilər halında, məs;  latun (60% Cu və 40% Zn), tompak

(90%Cu və 10% Zn); neyzelberq (65% Cu, 20% Zn, 15% Ni) və s. istifadə edilir.

         Xassələri:  Yüngül metal olub, səthi oksid təbəqəsi ilə örtülüb.

          ZnO və Zn(OH)2 amfoterdir.

         Zn ─ qatı qələvi məhlulunda həll olur:

                   Zn + 2KOH + 2H2O → K2[Zn(OH)2]  + H2

         Cd(OH)2 da amfoterdir:

                   Cd(OH)2 + 4NaOH → Na4[Cd(OH)6]

          Zn və Cd ─ duru turşulardan H2-ni çıxarır.

          Qatı H2SO4   ilə   H2S,      duru HNO3   ilə   NH4NO3  əmələ  gəlir

.

         Bu metalların bütün suda həll olan duzları zəhərlidir.

VI B     YARIMQRUP     ELEMENTLƏRI:

Bura daxildir: Cr, Mo, W.

Birləşmələrdə oksidləşmə dərəcələri “0”─ + 6- arasında olur;  Cr    üçün +3 və +6, Mo, W üçün +6 xarakterikdir.

Təbiətdə minerallarda rast gəlir.

         Cr─ alınır:

a) xromit (FeO · Cr2O3) mineralının C ilə reduksiyasından;

b) alüminotermiya reaksiyasından     (Cr2O3 + Al);

c) Cr2O3-ün elektrolizindən.

         Mo, W─ pirometallurgiya üsulu ilə alınır.

         Ərintilər halında müxtəlif məqsədlər üçün istifadə edilir:

Məs. Cr (20%) və Ni (8%)   ərintisi  olan  nixrom –  qızdırıcı,

Mo  şüşə,   Wlampa saplarının hazırlanmasında işlədilir.

         CrO, Cr2O3, CrO2 , CrO3; Mo2O3, MoO3; WO2 , WO3,  oksidləri məlumdur.

           Cr2O3   –  ALINIR:

         4Cr   +  3O2   → 2Cr2O3

         (NH4)2Cr2O7 →  Cr2O3 +N2+ 4H2O

         2Cr(OH)3→Cr2O3+3H2O

         Cr2O3 və Cr(OH)3  amfoterdir

         Cr2O3    +    2NaOH→2NaCrO2 +H2O

         Cr(OH)3 +  3NaOH→ Na3{Cr(OH)6}

         CrO3, MoO3, WO– turşu oksidləri

         CrO3       , +   H2O   →   H2CrO4

 H2CrO4 +   CrO3   →   H2Cr2O7

H2CrOvəH2Cr2O7 –turşuları ancaq məhlullarda mövcuddur, duzları isə davamlıdır.

K2Cr2O7xrompik,     K2Cr2O7 +  H2SO4  qarışığı isə “xrom qarışığı” adlanır.

Xromat   və     bixromatlar   pH- dan   asılı   olaraq   bir- birinə   çevrilirlər:

2K2CrO4     +    2HCI   →  K2Cr2 O7  +  2KCI   +  H2O

K2Cr2O7    +   2KOH  →  2K2CrO4   +  H2O

Gərginlik  sırasında {H}-ə qədər yerləşdiklərindən   H2O və turşularla reaksiyaya   girir:

2Cr + 6H2O → 2Cr(OH)3 + 3H2

Cr + H2SO4 → CrSO4 + H2

Cr2(SO4)3 su ilə –      Cr2(SO4) ∙ 18H2O    kristalhidratı,

K, Na- sulfatlarla –     Me2SO4 ∙ Cr2(SO4)3 ∙ 24H2O tərkibli zəy əmələ gətirir.

VII B     YARIMQRUP     ELEMENTLƏR

Bura daxildir: Mn, Tc, Re.

Elektron  konfiqurasiyası   (n-1) d5 ns2.

Xarakter oksidləşmə dərəcəsi:  Mn: +2, +3,  +4, +7,       Te və Re: +7.

Mn,- Tc,- Re. –sıra üzrə  metallıq xassə zəifləyir.

Tc (texnesium) –süni yolla alınan ilk elementdir.

Mn təbiətdə MnO2 (pirolüzit), MnO2 ∙ nH2O (varnadit), Mn2O3 (braunit), Mn2O3 (manqanit) minerallarında rast gəlir (Re da həmçinin minerallarda).

Mn- alüminotermiya, Re isə birləşmələrinin  H2 ilə reduksiyasından alınır.

3Mn3O4 + 3AI → 9Mn + 4AI2O3

                                     Re2O7 + 7H2 → 2Re + 7H2O

Mn- qara metallurgiyada, ərintiləri isə dəmiryol xətlərinin düzəldilməsində,

Re + W   ərintisi  elektrik   lampalarında   istifadə olunur.

H2MnO4, HMnO4 turşuları çox davamsızdır, duzları davamlıdır.

KMnO4 temperaturadan asılı olaraq parçalanır.

              pH-dan asılı olaraq   KMnO4   müxtəlif məhsullar əmələ gətirir.

  1. Turş       mühitdə:            Mn+2 duzu
  2. Neytral  mühitdə:             MnO2

          c)  Qələvi    mühitdə:             KMnO4

VIII  B     YARIMQRUP     ELEMENTLƏR

Bura daxildir:   Fe ailəsi və Pt-ailəsi elementlər.

Elektron  konfiqurasiyası   (n-1) d6 ns2.

Xarakter oksidləşmə dərəcəsi:  +2  və +3

Fe – təbiətdə Fe3O4 –maqnitli dəmir daşı və ya maqnetit,  Fe2O3 – qırmızı dımir daşı-hematit, Fe2O3.nH2O – limonit, FeCO3 – siderit,  FeS2-pirit və s. rast gəlir.

Alınır:

              Fe2O3   +   3H2   =   2Fe  +  3H2O

              FeCl2   +  H2       =    Fe   +   2HCl

              Fe2O3    +  2Al     =  2Fe  +  Al2O3

              3Fe3O4     +  8Al    =   9Fe  +  4 Al2O3

Fe-in  4 modifikasiyası vardır.

Havada  qaldıqda   tədricən  korroziyaya uğrayır:

                      4Fe  +  6H2O  +  3O2     →     4Fe(OH)3

Havada yandıqda : 3Fe  +  2O2   →  Fe3O4

Qızdırıldıqda :

2Fe   +   3Cl2         →       2FeCl3

Fe     +     S             →      FeS

2Fe   +    N2            →      2FeN

3Fe   +    C             →      Fe3 C

2Fe   +  2NH3         →      2FeN     +  3H2

Fe     +  2HCl         →      FeCl2     +   H2

3Fe   +  4 H2O        →      Fe3O4       +  4H2

 Fe    +   H2SO4      →       Fe SO4   +    H2

             duru                        

2Fe    +   6H2SO4      →       Fe2(SO4 )3    +  3SO2  +    6H2O

      8Fe    +   30HNO3         →       8Fe (NO3)3   +  3NH4NO3  +  9H2O  

Fe    + 4HNO3           →       Fe( NO3)3   +  NO  +  2H2O    

Fe   adi  ş.- də qatı    H2SO4  və  HNO3   ilə reaksiyaya   girmir.

FeO –  əsasi,  Fe2O3 – turşu   oksidlərdir.

Fe2O3 – əsaslarla ferritlər əmələ gətirir:

Fe2O3   +   2NaOH    →    2NaFeO2  +  H2O

Ferritlər asanlıqla hidrolizə uğrayır:

 NaFeO2  +  2H2O    →    Fe (OH) 3   +   NaOH 

2-valentli   Fe-duzları – reduksiyaedici,   3-valentli  Fe-duzları – oksidləşdiricidirlər.

 Fe2+ –  ionunun təyini:

FeCl2  +  2NaOH     →        Fe(OH)2   +   2NaCl

                                                  

3FeCl2  +  2K3 [Fe(CN)6]   →   Fe3 [Fe(CN)6]2  +  6KCl  

turnbul  abısı

Fe3+ –  ionunun təyini:

FeCl3  +  3NaOH     →        Fe(OH)3   +   3NaCl

                                                  qonur

4FeCl3  +  3K4 [Fe(CN)6]   →   Fe4 [Fe(CN)6]3  +  12KCl  

                                                  berlin abısı

FeCl2  +   2KSCN    →   Fe(SCN) 2  + 2KCl

Fe  əsasən  polad  və  çuqun  ərintiləri  halında   istifadə   edilir.

⚠️ Yasal Uyarı: Medkeşif.com'da yer alan bilgiler, yalnızca bilgilendirme amaçlıdır ve profesyonel tıbbi tavsiye yerine geçmez. İlaç kullanımı ve tedaviniz ile ilgili konularda mutlaka hekiminize veya eczacınıza danışınız.

Bir yanıt yazın